DR006T • மாற்றுப் பாதை
இந்நேரம் இன்னும் முன்னேறியிருப்பேன்னு நினைத்தேன் என்பது வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்பார்த்த முன்னேற்றத்திற்கும், இன்று நாம் இருக்கும் நிலைக்கும் இடையிலான வித்தியாசத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் ஒரு கிறிஸ்தவப் பாடல்.
இளமையில் நாம் கண்ட கனவுகள், திட்டமிட்ட வேலை, வீடு, குடும்பம் மற்றும் எதிர்காலம் ஆகியவை நினைத்தபடி அமையாமல் போகும்போது ஏற்படும் ஏமாற்றத்தையும் மனக்குழப்பத்தையும் இந்தப் பாடல் வெளிப்படுத்துகிறது.
நண்பர்களும் நம்மைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் வாழ்க்கையில் முன்னேறுவதைப் பார்த்து உண்மையாக மகிழ்ந்தாலும், நம்முடைய வாழ்க்கை மட்டும் ஏன் இவ்வளவு மெதுவாகச் செல்கிறது என்ற கேள்வி உள்ளத்தில் எழலாம்.
இந்தக் கேள்விகளை இயேசுவிடம் நேர்மையாக எடுத்துச் செல்லும் பாடல், மற்றவர்களின் சாதனைகளையும் கால அட்டவணையையும் வைத்து நம்முடைய வாழ்க்கையை அளவிட வேண்டியதில்லை என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
நாம் எதிர்பார்த்த இடத்தை விரைவாக அடைவதைவிட, கிறிஸ்து நம்மை அழைத்தபடி வாழ்ந்து, அவருடைய சாயலில் வளர்வதே முக்கியமானது என்பதை இந்தப் பாடல் எடுத்துரைக்கிறது.
இந்தப் பாடல் வாழ்க்கையின் எதிர்பாராத திருப்பங்கள், நிறைவேறாத கனவுகள் மற்றும் கடினமான பயணங்களிலும் தேவனுடைய கிருபையை நம்பித் தொடர்ந்து நடப்பதைப் பிரதிபலிக்கும் மாற்றுப் பாதை பாடல் தொகுப்பைச் சேர்ந்தது.
பாடலைப் பற்றி
வாழ்க்கையில் ஒரு குறிப்பிட்ட வயதை அடையும்போது, நாம் நினைத்த இடத்திற்கு வந்திருக்கிறோமா என்ற கேள்வி சில நேரங்களில் நம் உள்ளத்தில் எழுகிறது.
இளமையில் நாம் பல கனவுகளைக் காண்கிறோம். நல்ல வேலை, சொந்த வீடு, குடும்பம், பொருளாதார முன்னேற்றம், நிலையான வாழ்க்கை என்று பல எதிர்பார்ப்புகளுடன் பயணத்தைத் தொடங்குகிறோம். ஆனால் ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு திரும்பிப் பார்க்கும்போது, நாம் திட்டமிட்ட பல காரியங்கள் இன்னும் நிறைவேறாமல் இருக்கலாம்.
இந்நேரம் இன்னும் முன்னேறியிருப்பேன்னு நினைத்தேன் என்ற பாடல் இப்படிப்பட்ட உள்ளத்தின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துகிறது.
இந்தப் பாடல், இருபத்தொன்று வயதில் எழுதி வைத்திருந்த எதிர்காலத் திட்டங்களைப் பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மீண்டும் பார்க்கும் ஒருவரின் அனுபவத்திலிருந்து தொடங்குகிறது. அப்போது எதிர்பார்த்த வாழ்க்கைக்கும் இப்போது வாழும் வாழ்க்கைக்கும் இடையே உள்ள வித்தியாசம் அவரைப் பல கேள்விகள் கேட்க வைக்கிறது.
நம்முடைய நண்பர்கள் வீடு வாங்கும்போதும், குடும்ப வாழ்க்கையில் முன்னேறும்போதும், நல்ல வேலைகளைப் பெறும்போதும் அவர்களுக்காக நாம் உண்மையாக மகிழலாம். அதே நேரத்தில், நம்முடைய வாழ்க்கை ஏன் இன்னும் அந்த நிலையை அடையவில்லை என்ற வருத்தமும் நமக்குள் இருக்கலாம்.
மற்றவர்களுக்காக மகிழ்வதும், நம்முடைய நிலையை நினைத்து வருந்துவதும் ஒரே நேரத்தில் நிகழக்கூடிய உணர்வுகள் என்பதை இந்தப் பாடல் நேர்மையாக எடுத்துக்காட்டுகிறது.
இந்த மனக்குழப்பத்தின் நடுவில், பாடலில் வரும் ஒருவர் இயேசுவிடம் கேட்கிறார்: நான் தவறான பாதையில் திரும்பிவிட்டேனா? எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஆண்டுகளை வீணாக்கிவிட்டேனா? நான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதைத் தவறவிட்டேனா?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு உடனடியாகக் கேட்கக்கூடிய பதில் கிடைப்பதாகப் பாடல் கூறவில்லை. மாறாக, வேதாகமத்தில் பலருடைய வாழ்க்கைப் பயணங்கள் அவர்கள் எதிர்பார்த்ததைவிட நீண்டதாகவும் கடினமானதாகவும் இருந்ததை நினைவுகூர்கிறது.
யோசேப்பும் மோசேயும் தங்கள் வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத திருப்பங்களையும் நீண்ட காலக் காத்திருப்புகளையும் சந்தித்தார்கள். அவர்களுடைய அனுபவங்கள், ஒரு பயணம் நீண்டதாக இருப்பதால் அது அர்த்தமற்றதாகிவிடாது என்பதை நினைவூட்டுகின்றன.
அதே நேரத்தில், ஒவ்வொரு தாமதமும் தேவனால் திட்டமிடப்பட்டது என்றோ, நாம் விரும்பிய அனைத்தும் ஒருநாள் நிச்சயமாக நிறைவேறும் என்றோ இந்தப் பாடல் கூறவில்லை.
மற்றவர்களுடைய முன்னேற்றத்தை வைத்து நம்முடைய வாழ்க்கையை அளவிடாமல், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றி அவருடைய சாயலில் வளர்வதற்கே முக்கியத்துவம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதே பாடலின் மையச் சிந்தனை.
நாம் நினைத்த இடத்திற்கு இன்னும் வராமல் இருக்கலாம். ஆனால் இன்று நாம் இருக்கும் இடத்திலிருந்தே இயேசுவோடு தொடர்ந்து நடக்க முடியும்.
வாழ்க்கையின் எதிர்பாராத திருப்பங்களிலும் நிறைவேறாத எதிர்பார்ப்புகளிலும் கிறிஸ்துவை நம்பித் தொடர்ந்து நடப்பதைப் பற்றிய இந்தப் பாடல், Bumpy Roads — மாற்றுப் பாதை பாடல் தொகுப்பைச் சேர்ந்தது.
வேதவசனம்
வேதாகம வசனங்கள்
1. நீதிமொழிகள் 16:9
மனிதன் தன் வாழ்க்கைப் பாதையைத் திட்டமிடுகிறான். ஆனால் அவனுடைய நடைகளை வழிநடத்துகிறவர் கர்த்தர். நாம் எதிர்பார்த்தபடி வாழ்க்கை அமையாதபோதும் தேவனுடைய வழிநடத்துதலை நாட வேண்டும்.
2. நீதிமொழிகள் 19:21
மனிதனுடைய இருதயத்தில் பல திட்டங்கள் இருந்தாலும், கர்த்தருடைய நோக்கமே நிலைத்திருக்கும். நம்முடைய திட்டங்களைவிட தேவனுடைய சித்தத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்க இந்த வசனம் நினைவூட்டுகிறது.
3. பிரசங்கி 3:1, 11
ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் ஒரு காலம் உண்டு. தேவன் தமது காலத்தில் எல்லாவற்றையும் அழகாகச் செய்கிறார். இருப்பினும், அவருடைய செயல்களின் முழுமையையும் மனிதனால் அறிந்துகொள்ள முடியாது.
4. கலாத்தியர் 6:4–5
ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த செயல்களை ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும். மற்றவர்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பெருமைப்படுவதற்குப் பதிலாக, தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புகளை உண்மையுடன் நிறைவேற்ற வேண்டும்.
5. யோவான் 21:20–22
பேதுரு மற்றொரு சீஷனுடைய எதிர்காலத்தைப் பற்றிக் கேட்டபோது, இயேசு அவனிடம் தம்மைப் பின்பற்றும்படி கூறினார். மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கைப் பாதையைக் குறித்து அதிகமாகக் கவலைப்படாமல், கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுவதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
6. பிலிப்பியர் 3:12–14
பவுல் தாம் ஏற்கெனவே முழுமையை அடைந்துவிட்டதாகக் கூறவில்லை. மாறாக, கிறிஸ்துவுக்குள் தமக்கு முன்பாக வைக்கப்பட்ட இலக்கை நோக்கித் தொடர்ந்து ஓடுவதாகக் கூறுகிறார். கடந்த காலத்திலேயே நின்றுவிடாமல், விசுவாசத்தில் தொடர்ந்து முன்னேற வேண்டும்.
7. ரோமர் 8:28–29
தேவனை நேசிப்பவர்களுடைய வாழ்க்கையில் அவர் தமது நோக்கத்தின்படி செயல்படுகிறார். அவருடைய நோக்கத்தில் முக்கியமான ஒன்று, நாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் சாயலுக்கு ஒப்பாக மாற்றப்படுவதாகும்.
8. ஆதியாகமம் 37:5–11; 41:39–43
யோசேப்பு இளமையில் கனவுகளைக் கண்டார். ஆனால் அவை நிறைவேறுவதற்கு முன்பு துன்பங்களையும் எதிர்பாராத திருப்பங்களையும் சந்தித்தார். அவருடைய வாழ்க்கை, நாம் எதிர்பார்க்கும் பாதையிலேயே எல்லாக் காரியங்களும் நடைபெறுவதில்லை என்பதை நினைவூட்டுகிறது.
9. யாத்திராகமம் 2:11–15; 3:1–12
மோசே எகிப்திலிருந்து தப்பிச் சென்று மீதியானில் வாழ்ந்தார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தேவன் அவரை இஸ்ரவேல் மக்களை விடுவிக்கும் பணிக்கு அழைத்தார். அவருடைய வாழ்க்கையில் நீண்ட காலத் தயாரிப்பும் எதிர்பாராத மாற்றங்களும் இருந்தன.
10. சங்கீதம் 37:23–24
கர்த்தர் ஒருவருடைய நடைகளை உறுதிப்படுத்துகிறார். அவர் தடுமாறினாலும் முற்றிலும் விழுந்துபோவதில்லை; கர்த்தர் அவரைத் தாங்குகிறார்.
11. யாக்கோபு 4:13–15
நாளை என்ன நடக்கும் என்பதை நாம் அறியோம். ஆகவே, நம்முடைய எதிர்காலத் திட்டங்களைத் தேவனுடைய சித்தத்திற்கு உட்படுத்தி வாழ வேண்டும்.
12. மத்தேயு 6:33–34
முதலில் தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேட வேண்டும். நாளையைக் குறித்த கவலைகளால் இன்றைய வாழ்க்கையைச் சுமையாக்காமல், தேவனை நம்பி வாழ இயேசு கற்பிக்கிறார்.
பாடல் வரிகள்
சரணம் 1
பழைய note ஒண்ணு phone-ல பார்த்தேன்
இருபத்தொன்னு வயசுல எழுதினது
முப்பது வயசுக்குள்ள என்ன செய்வேன்
எங்கே இருப்பேன்னு நினைச்சது
நல்ல வேலை கிடைச்சிருக்கும்
எனக்குன்னு ஒரு இடம் இருக்கும்
அதுக்குள்ள வாழ்க்கை புரிஞ்சிருக்கும்
நான் யாருன்னும் தெரிஞ்சிருக்கும்
முன் பல்லவி
வாழ்க்கை மோசம்னு சொல்லல
நினைச்ச இடத்துல இன்னும் நான் இல்ல
பல்லவி
இந்நேரம் இன்னும் தூரம்
வந்திருப்பேன்னு நினைத்தேன்
கொஞ்சமாவது இந்த வாழ்க்கை
புரிஞ்சிருக்கும் நினைத்தேன்
எல்லாரும் முன்னே போற மாதிரி
நான் மட்டும் வழி தேடுறேன்
இருக்கிறதுக்கு நன்றியிருக்கு
ஆனா இன்னும் தூரம்
வந்திருப்பேன்னு நினைத்தேன்
சரணம் 2
ஒருத்தன் முதல் வீடு வாங்கிட்டான்
இன்னொருத்தனுக்கு குழந்தை பிறந்தது
நான் ஆசைப்பட்ட வேலை ஒண்ணு
என் நண்பனுக்கே கிடைச்சது
“உனக்குத் தகுதிதான்”னு சொன்னேன்
மனசார சந்தோஷப்பட்டேன்
ஆனா தனியா வீட்டுக்கு வந்ததும்
என் வாழ்க்கையை எண்ணிப் பார்த்தேன்
முன் பல்லவி
அவங்க முன்னே போறதால
நான் பின்னாடின்னு அர்த்தமில்ல
பல்லவி
இந்நேரம் இன்னும் தூரம்
வந்திருப்பேன்னு நினைத்தேன்
கொஞ்சமாவது இந்த வாழ்க்கை
புரிஞ்சிருக்கும் நினைத்தேன்
எல்லாரும் முன்னே போற மாதிரி
நான் மட்டும் வழி தேடுறேன்
இருக்கிறதுக்கு நன்றியிருக்கு
ஆனா இன்னும் தூரம்
வந்திருப்பேன்னு நினைத்தேன்
பாலம்
வீட்டுக்கு drive பண்ணி வரும்போது
உம்மிடம் மெதுவா கேட்டேன்
இயேசுவே, வழி தவறிட்டேனா?
தவறான திருப்பம் எடுத்தேனா?
நீர் தந்த இந்த வருடங்களை
எங்கேயாவது வீணாக்கிட்டேனா?
பதில் ஒண்ணும் கேட்கல
எல்லாம் உடனே புரியல
ஆனா மனசுக்குள்ள தோணிச்சு
மற்றவன் போகிற வேகத்தால
என் பாதையை அளக்க முடியாது
மற்றவன் சேர்ந்த இடத்தை வச்சு
நான் தாமதம்னு சொல்ல முடியாது
இறுதிப் பல்லவி
இந்நேரம் இன்னும் தூரம்
வந்திருப்பேன்னு நினைத்தேன்
ஆனா தூரம் என்ற வார்த்தையை
தவறாக புரிஞ்சுக்கிட்டேனோ
நீர் அழைத்த மனிதனாக
மாறிக்கிட்டே நான் போகிறேன்
இயேசுவே, நீர் என்னோடு நடந்தால்
நான் பின்னாடி இல்ல
நான் தொலைஞ்சும் போகல
இறுதிச் சரணம்
இருபத்தொன்னு வயசுல இருந்த நான்
“என்ன தவறாச்சு?”ன்னு கேட்பான்
நான் அவனிடம் சொல்வேன்
“ஒண்ணும் தவறல
நாம் நினைச்சதைவிட
பாதை கொஞ்சம் நீளமா இருந்தது”
பாடல் உருவான பின்னணி
இந்நேரம் இன்னும் முன்னேறியிருப்பேன்னு நினைத்தேன் என்ற பாடல், வாழ்க்கையில் நாம் எதிர்பார்த்த முன்னேற்றத்தை இன்னும் அடையவில்லை என்று உணரும் தருணங்களைப் பற்றிய சிந்தனையிலிருந்து உருவானது.
இளமையில் நாம் நம்முடைய எதிர்காலத்தைப் பற்றி பல கனவுகளைக் காண்கிறோம். ஒரு குறிப்பிட்ட வயதிற்குள் நல்ல வேலை கிடைத்திருக்கும், சொந்தமாக ஒரு வீடு இருக்கும், வாழ்க்கையில் ஓரளவு நிலைத்தன்மையை அடைந்திருப்போம் என்று நினைக்கிறோம்.
ஆனால் ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு, நாம் எதிர்பார்த்த வாழ்க்கைக்கும் இன்று வாழும் வாழ்க்கைக்கும் இடையே பெரிய வித்தியாசம் இருப்பதை உணரலாம்.
இந்தப் பாடல், இருபத்தொன்று வயதில் எழுதி வைத்திருந்த எதிர்காலத் திட்டங்களை மீண்டும் பார்க்கும் ஒருவரின் சிந்தனையுடன் தொடங்குகிறது. அப்போது இருந்த நம்பிக்கைகளும் எதிர்பார்ப்புகளும் இன்றைய வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிடப்படுகின்றன.
வாழ்க்கை முழுவதும் மோசமாக இருந்தது என்பதல்ல அவரது வருத்தம். கிடைத்திருக்கும் நன்மைகளுக்காக நன்றியுள்ளவராக இருந்தாலும், இன்னும் அதிக தூரம் முன்னேறியிருப்போம் என்று நினைத்திருந்த ஏக்கம் அவருக்குள் இருக்கிறது.
பாடலின் இரண்டாவது சரணம், மற்றவர்களுடைய முன்னேற்றத்தைப் பார்க்கும்போது ஏற்படும் உள்ளார்ந்த போராட்டத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.
நண்பர் ஒருவர் வீடு வாங்குகிறார். இன்னொருவருக்குக் குழந்தை பிறக்கிறது. நாம் விரும்பிய வேலை வேறொருவருக்குக் கிடைக்கிறது. அவர்களுடைய மகிழ்ச்சியில் உண்மையாகப் பங்கெடுத்தாலும், தனியாக இருக்கும்போது நம்முடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய கேள்விகள் எழுகின்றன.
மற்றவர்களுக்காக மகிழ்வதும், நம்முடைய நிறைவேறாத எதிர்பார்ப்புகளுக்காக வருந்துவதும் ஒரே நேரத்தில் நிகழலாம் என்பதை இந்தப் பாடல் ஏற்றுக்கொள்கிறது.
பாடலின் பாலத்தில் இந்தக் கேள்விகள் இயேசுவிடம் எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன.
நான் வழி தவறிவிட்டேனா? தவறான திருப்பத்தை எடுத்துவிட்டேனா? தேவன் எனக்குக் கொடுத்த ஆண்டுகளை வீணாக்கிவிட்டேனா?
இவை வாழ்க்கையை நேர்மையாக ஆராயும்போது எழக்கூடிய கேள்விகள்.
ஆனால் பாடலில் உடனடியாக ஒரு பதில் கிடைப்பதாகக் கூறப்படவில்லை. எல்லாவற்றையும் புரிந்துகொண்டதாகவும் சொல்லப்படவில்லை.
அதற்குப் பதிலாக, ஒரு முக்கியமான உண்மை சிந்திக்கப்படுகிறது: மற்றொருவர் எவ்வளவு வேகமாக முன்னேறுகிறார் என்பதையோ, அவர் எங்கே சென்றடைந்திருக்கிறார் என்பதையோ வைத்து நம்முடைய வாழ்க்கைப் பயணத்தை அளவிட முடியாது.
வேதாகமத்தில் யோசேப்பு, மோசே போன்றவர்களின் வாழ்க்கைகளும் எதிர்பாராத திருப்பங்களைக் கொண்டிருந்தன. அவர்கள் சந்தித்த அனுபவங்கள், நாம் நினைத்தபடி வாழ்க்கை நடைபெறாவிட்டாலும் தேவனை நம்பித் தொடர்ந்து நடக்க முடியும் என்பதை நினைவூட்டுகின்றன.
அதே நேரத்தில், நாம் எடுத்த ஒவ்வொரு முடிவும் சரியானது என்றோ, ஒவ்வொரு தாமதமும் தேவனுடைய நேரடித் திட்டம் என்றோ இந்தப் பாடல் கூறவில்லை. தவறுகளை ஆராய்வதும், தேவைப்பட்டால் மனந்திரும்புவதும், மாற்றங்களைச் செய்வதும் நம்முடைய விசுவாசப் பயணத்தின் பகுதிகளாக இருக்கலாம்.
இறுதிப் பல்லவியில், எவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறோம் என்ற கேள்வியிலிருந்து, நாம் எப்படிப்பட்ட மனிதராக மாறிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்ற சிந்தனைக்கு பாடல் நகர்கிறது.
கிறிஸ்து நம்மை அழைத்தபடி வாழ்வதும், அவருடைய சாயலில் வளர்வதும், மற்றவர்களுடைய வாழ்க்கையுடன் போட்டியிடுவதைவிட முக்கியமானவை.
பாடலின் இறுதியில், இருபத்தொன்று வயதில் இருந்த தன்னையே மீண்டும் சந்திப்பது போன்ற ஒரு கற்பனை இடம்பெறுகிறது.
அந்த இளைய மனிதன், “என்ன தவறாச்சு?” என்று கேட்கும்போது, இன்றைய மனிதன் தனது வாழ்க்கையை முழுமையான தோல்வியாகக் கருதாமல் பதிலளிக்கிறான்:
“நாம் நினைச்சதைவிட பாதை கொஞ்சம் நீளமா இருந்தது.”
இந்த வார்த்தைகள் கடந்த காலத்தின் எல்லா முடிவுகளையும் நியாயப்படுத்துவதற்காக அல்ல. எதிர்பார்த்ததைவிட நீண்ட பயணம் அமைந்திருந்தாலும், நம்பிக்கையை இழக்காமல் தொடர்ந்து நடக்க முடியும் என்பதை வெளிப்படுத்துகின்றன.
வாழ்க்கையின் எதிர்பாராத திருப்பங்கள், நிறைவேறாத கனவுகள், தாமதங்கள் மற்றும் அவற்றின் நடுவிலும் இயேசுவைப் பின்பற்றும் விசுவாசப் பயணத்தைப் பிரதிபலிக்கும் இந்தப் பாடல், Bumpy Roads — மாற்றுப் பாதை பாடல் தொகுப்பைச் சேர்ந்தது.
